Zûlmet-i cehli bırak sen iste nûr-i hikmeti, Cennetin zevkin dilersen cümle irfânındadır. Sûreta bu harman-ı âlemde sen bir dânesin, Mâ’na yüzünde ne kim var cümle harmânındadır. Zâhirâ ahkâm-ı eflâkin velî mahkûmusun, Bâtınâ ây gün felekler cümle fermânındadır. Al ele çevkân-ı zikri hem süvâr ol nefsine, Kapa gör tevhid topunu çünkü meydânındadır. Saykal ur mir’ât-ı kalbe taşraya bakmağı ko, Sen sana bak cümle âlem halkı divânındadır. Bil ki vech-i Hakk’a mir’âttır özün bir hoş gözet, Men aref sırrındaki ma’den senin kânındadır. “Küntü kenzen” remzini buldunsa sen Mısrîyâ, “Külle yevmin hû” yu anla kim senin şânındadır.
