Viran Eden

Ey bu gönlüm şehrini bin kahır ile vîrân eden Bî‐dühân odlar yakıp bu sînemi külhân eden Ehli âlem derdinin mislin görür rahat bulur Cins i misli olmayan derde beni dükkân eden Bir bahirdir sâhili yok mevci olmaz münkesir Leylinin fecrin getirmez gökteki devrân eden Akl‐ı fikrim zevrâkı yollarda kaldı serni gün Belki cümle aklı fikri bende sergerdân eden Kimine meydân eden bu âlemin her köşesi Mısrî’ye her köşeyi uçdan uca zindân eden