Umman Olan Anlar Bizi

Hamrıı rûyi yâr ile sekrân olann,
anlar bizi Katresin bahr eyleyip ummân olann,
anlar bizi Câhil anlamaz zevli‐irfân olan,
anlar bizi Vâkıf‐ı esrâr olup hayrân olan,
anlar bizi Anlamaz hayvân olan,
insân olan,
anlar bizi Halkın artık eksiğine keylimiz yoktur bizim Kimseye tâ’netmeğe hiç dilimiz yoktur bizim Lâ‐mekândan gelmişiz bir ilimiz yoktur bizim Bu fenâ gülzâra hergiz meylimiz yoktur bizim Her seher bülbül gibi nâlân olan,
anlar bizi Sırr‐ı vasl‐ı yâri yol azanlara açılmayız Biz hakikat şemsiyiz revzenlere açılmayız Biz ricâl esrârını şol zenlere açılmayız Zâhid‐i leffâf olan reh‐zenlere açılmayız Açılıp güller gibi handân olan,
anlar bizi Sanmanız zâhid gibi havf u recâ abdâlıyız Geçmişiz andan şehâ bezm‐i likâ abdâlıyız Tekkeyi iklîmi lâhûtta bekâ abdâlıyız Baş açık yalın ayak râh‐ı fenâ abdâlıyız Ref’edip ten cübbesin üryân olan,
anlar bizi Mısriyâ şehr‐i fenâya uğradı râhım bugün Şems‐i rûy‐i yâr ile bedr oldu çün mâhım bugün Kuluna rahmeyleyip kıldı nazar şâhım bugün Lî‐maallâh sırrına mahremdir İbrâhim bugün Ol sarây‐ı vahdete mihmân olan,
anlar bizi