Çağırırsın

Yiğidim..
Seninle birlikte zafer şarkılarını ben söylemek isterdim..
Bende isterdim seninle bir dağ gibi yıkılmayı..
Buram buram kokan lalelerin arasında..
Ve yeniden el ele,
omuz omuza..
Yeni bir kıyamdan..
Nehirleri gibi çağlayarak..
Bir daha,
bin defa..
Onun için,
onun adıyla,
onun adına..
Şehid olmayı..
Bana ağıdını yakmak..
Özleminle yanıp bilenmek,
direnmek,
kavuşmak için ağıdını yakmak kaldı yiğidim..
Bir ağıt ki yıkılmaz yüreğim..
Sarsılmaz imanım..
Tarifsiz umrumdan,
sinelere kurşun kurşun,
şimşek şimşek,
kor kor işleyen..
Bir ağıt ki hasretin,
özlemin,
dillerde dolaşan çağrı..


Çağırırsın,
çağırırsın ey şehid Çağırırsın
şehitler diyarına Çağırırsın yoluna sen bizleri Şehadete ve Resulün katına

Çağırır Resul,
çağırır şehid yanına Çağırırlar
şehidler diyarına

Çağırır Hamza çağırır Ömer’i Çağırır Hüseyinlerin,
Bilallerin Vazgeçemem Resulden,
şühedadan
Yolum onların yoludur giderim

Çağırır Resul,
çağırır şehid yanına Çağırırlar
şehidler diyarına

Şüheda olsunda benim önderim Allah için canımdan geçerim Zalim ateşi beni yaksa da Resulün elinden Kevser içerim

Çağırır Resul,
çağırır şehid yanına Çağırırlar
şehidler diyarına