Ağyara meyletmişti sevdamız güller ektin gönüllere Muhabbete sardın gönülleri Hakka nakşeyledin sultanım Hicrandı sonumuz dağılmıştı her bir zerremiz Zikre saldın ümmeti Hakk aşkında haşreyledin padişahım
Gözler hiç bakamadı sana nurundan hep eğildi başımız Rızayı arayan gözlerin Resul elasıydı sultanım Anlayamadı yüreğimiz yüreğini yetmedi gücümüz aşkına Cemal hasreti yüreğin Eyyub cefasıydı padişahım
Susadık güzelliğine maşuk kaldık bir ömür Bel tezahürü yüzün Yusuf edasıydın sultanım Sineler
çarpamadı edebimiz hayâ etti nazarından
Ölü yürekleri dirilten bakışların Ömer manasıydı padişahım
En güzel sözlerimiz hep seni anlatanlardı Dilimize hep kelamının sırrı mühür vurdu sultanım Dilimiz vurgun yedi dudağımız sahra misali Bir sözünü anlatmaya yetmedi nefesimiz padişahım
En güzel düşlerimizde hep sana dair hayaller vardı Gönlümüze hep aşkını çizdik sultanım Kanımızı mürekkep ettik sevdamızı sakladık Bir zerreni çizmeye yetmedi canımız padişahım
Aşk misali her kelam fakir her söz fukara olacak yanında Gönlünden bir duanın bile incisi sayısız gönül sultanım Arş-ı Âlâ’ya kadar uzanacak sevdana tüketilen mısralar
Yağmur olup yağacak rahmet denizleri olacak gözyaşlarımız Dünya kelamı aciz kalacak Cennet gülünü yazmaya padişahım
Bu eser Muhibbi Sera Sahra Misali ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
