Bayramlar Bayram Ola

Güneş yükselmeden kuşluk yerine Bir adam camiden döndü evine Oturdu sessizce yer minderine Kızı Bayram dedi,
yalın ayaklı Adam Bayram dedi,
tam ağlamaklı..


Eli öpüldükçe içi burkuldu Konuşmak istedi,
dili tutuldu Güç belâ ağzından bir “off! ” kurtuldu Oğlu Bayram dedi,
sırtı yamalı Adam he ya dedi,
gözü kapalı..


Düşündü kış yakın,
evde odun yok Tenekede yağ yok,
çuvalda un yok Yok yoka karışmış; tuz yok,
sabun yok Hanım Bayram dedi,
eğdi başını Adam evet dedi,
sıktı dişini..


Çalışsa ne iş var,
ne cepte para Dağ oldu içinde büyüyen yara Dikti gözlerini karşı duvara Takvim Bayram dedi,
silindi yazı Adam öyle dedi,
bağrında sızı..


Döndürse yönünü herhangi dosta Yaralı,
gariban,
dul,
yetim,
hasta Yıllar,
aylar,
günler erirken yasta Yer-gök Bayram dedi,
ağzını açtı Adam Bayram dedi,
evinden kaçtı..