Halil İbrahim Sofrası

İnsanoğlu haddin bilir,
kem söz söylemez iken,
Elalemin namusuna yan gözle bakmaz iken,
Bir sofra kurulmuş ki Halil İbrahim adına Ortada bir tencere,
bos mu dolu mu bilen yok.
Bir sofra kurulmuş ki Halil İbrahim adına Ortada bir tencere,
boş mu dolu mu bilen yok.
Buyurun dostlar,
buyurun Halil İbrahim Sofrasına

Daha çatal,
bıçak,
kaşık icat edilmemişken,
İsmail’e inen koç kurban edilmemişken,
Bir kavga başlamış ki nasip kısmet uğruna,
Kapağı ver,
kulpu al,
kurbanı hiç soran yok.
Bir kavga başlamış ki nasip kısmet uğruna,
Kapağı ver,
kulpu al,
kurbanı hiç soran yok.
Buyurun dostlar,
buyurun Halil İbrahim Sofrasına

Yıllardır sürüp giden bir pay alma çabası,
Topu topu bir dilim kuru ekmek kavgası,
Bazen durup bakarım bu ibret tablosuna,
Kimi tatlı peşinde,
kimininse tuzu yok.
Bazen durup bakarım bu ibret tablosuna,
Kimi tatlı peşinde,
kimininse tuzu yok.
Buyurun dostlar,
buyurun Halil İbrahim Sofrasına

Alnı açık,
gözü toklar buyursunlar bas köseye Kulla kulluk edenlerse ömür boyu taş döşeye Nefsine hakim olursan kurulursan tahtına Çala kaşık saldırırsan ne çıkarsa bahtına Buyurun dostlar,
buyurun Halil İbrahim Sofrasına

Halat gibi bileğine,
yayla gibi yüreğine Çoluk çocuk geçindirip,
haram nedir bilmeyenler
Buyurun sizde buyurun,
buyurun dostlar buyurun.
Barış der; her bir yani altın,
gümüş taş olsa,
Dalkavuklar etrafında el pençe divan olsa,
Sapa,
kulpa,
kaba itibar etme dostum,
İçi boş tencerenin bu sofrada yeri yok,
Sapa,
kulpa,
kaba itibar etme dostum,
İçi boş tencerenin bu sofrada yeri yok,
Buyurun dostlar,
buyurun Halil İbrahim Sofrasına