Kerbela(İmam Hüseyn’i Vurdular)

Mevlam Ali canı cananım Ali kurban Ali Ali hayran Ali Ağam Ali canı cananım Ali kurban Ali hayran Ali Ten Ali cana cananım Ali kurban Ali Hayran Ali Ateş-i aşkınla yandım nûr-ı îmânım Alî Kevser-i lutfundur ancak,
derde dermanım Alî Aç nikâbın,
merhamet kıl,
tende cananım Alî Her dü âlemde penâhım,
mâh-ı tabanım Alî Çıktım melvan gül dalına,
seyrettim cennet bağına İmam Ali’nin uğruna gideydim,
andan alaydım Çıktım melvan gündüzüne seyrettim Ali’nin özüne İmam Rezanın sözüne varaydım andan alaydım.
Hak ile Hak oldun elhak şîr-i Yezdan’ım Alî La feta illa Ali Ali Lâ seyfe illa Zülfikara la feta illâ Ali Ali Lâ seyfe illa Zülfikara

İmam Hüseyin’i vurdular
Kolunu kanadını kırdılar
Al kanlara boyadılar
Kerbela’da Kerbela’da

İmam Hüseyin susamıştı Bir yudum su aramıştı Ana yüreği yanmıştı Kerbela’da Kerbela’da

İmam Hüseyin şehit oldu Gül bahçemde güller soldu Topraklar kan ile doldu Kerbela’da Kerbela’da

Kerbela’nın dağı taşı Yerde Hüseyin yoktur başı Fatıma’nın gözün yaşı Kerbela’da Kerbela’da

İmam Ali babaları Muhammed’dir dedeleri Fatıma’dır anaları Kerbela’da Kerbela’da

Bu kara baht-ı cihanın ol vak’an-ı rahvanıdır
Kanlı yaşlar döktüğüm ol hazretin feryâdıdır
Bu kadar zulmü gören Fâtımâ (r.a) evlâdıdır
Her Muharrem matem etmek gönlümün mutadıdır
Ah Hüseyin’im ah vah Hüseyin’im vah Ah Hüseyin’im ah vah Hüseyin’im vah

İmam Hüseyin’i vurdular
Kolunu kanadını kırdılar
Al kanlara boyadılar
Kerbela’da Kerbela’da