Kavi pençe keskindir
çırpınır yüreğinde içine akan yaşlar bir suskunluk çabası Kader deyip geçerler bu toprakta kaderdir ya şehit olacaktı ya da şehit babası Ansızın bir jandarma bir doktor görür gözüm sonra hiçbir şey görmez dünyası döner taşa Sala tekbir taziye kaybolur gider herkes kalır baba oğlunun mezarıyla başbaşa Vatan sağolsun olur vatan hep sağ olacak bazı babalar böyle kaldıkça eksik yarım Fakat Azrail sorsa sıra kimde söylerdi vatan sağ olacaksa ben evvela ben varım
Sorabilse ömrüne artık sen ömür müsün hangi dala sonbahar hangi yılın kışısın
O tabutun içinde yatan ben olmalıydım ve ben tabutumu kalkıp oğlum taşısın
Bosuyla kaba taştan utanacak hali yok nasıl kararır bir ev güneşler doğsun varsın
Oğlu gibi o evinin tek penceresine perde yerine bayrak sallanınca anlarsın
Bu eser Şehit Babası ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
