Diyerem aleme candı ağam Kerbela mene mekandı ağam Eşgini galubeladen alıp Nekşeledim gelbime ağam,
gelbime ağam Vermenem eşgini özgelere Gelbimin sahibi sensen ağam Mecnun misali düşüp çöllere Olmuşam men avare ağam,
avare ağam Vay,
başı cidade galan Huseyn Vay,
gözü Zeynep’de galan Huseyn Vay,
ey gerip teşne leb ya Huseyn Vay,
Kerbela,
Kerbela,
Kerbela Xaney-i Fatime’nin gülüsen
Sen Heyder-i Kerrar süsüsen
Ganı ganınnan olan nebinin Eşrar-ı Beheşt’in seyyidisen,
ağa seyyidisen
Yâreler gördüm o bedeninde Fatime ağladan leblerinde Semayı al gane boyadın Xırda meler guzun ellerinde,
ağam ellerinde Vay,
şehidi Kerbela ya Huseyn Vay,
geribi Neyneva ya Huseyn Vay,
tek zikrim Kerbela ya Huseyn Vay,
Kerbela,
Kerbela,
Kerbela Gurbetin şeşguşe gebrin ağam Türbetin derdime derman ağam Nezer et ruhuma abad olam Kaş ola men sene nefer olam,
ağa nefer olam Sesliyer Heyderiler ya Huseyn Zikreder Fatimiler ya Huseyn Sene şeyda olan her neferin Tazeliyer peymanın ya Huseyn,
ağam ya Huseyn Ah,
feryadım duysan ağam Huseyn Ah,
üzüme baxsan ağam Huseyn Ah,
hereminde ölsem ya Huseyn Vay,
Kerbela,
Kerbela,
Kerbela
Bu eser Vay Kerbela ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
