Ellerim boş yüzüm kara ağlıyorum yana yana Nasıl geleceğim sana canım benim Can Ahmedim Dayanamadım hicrana sonunda geldim Ravzana Anam babam feda sana canım benim Can Ahmedim
Aradım seni meğer kaybolan benmişim Dört taraf karanlığın nuru senmişsin
Rahmet diye rahmet diye nefis kapısından girmişim Kayboldum buralarda yetiş can Ahmedim
Nebilikte her daim dirisin
İlim saraylarının sönmeyen güneşisin
Kalplere derman yalnız senin ismin Derman dileyenin kalbine duyamadım yetiş can Ahmedim
Kapılar kapanır her daim kulun üstüne Dünyalıklar kâbus olur çöker omuzuna Çaresizler sensiz bu dünyada tek başına Çareme çare bulamadım yetiş can Ahmedim
Ölüm aniden çökünce boğazıma Sesim ulaşmaz eşime evladıma Âhiretim görünür o an korku düşer canıma İmdadımı duyuramadım yetiş can Ahmedim
Günler geçti saya saya göremedim doya doya Nasıl dönerim sılana canım benim can Ahmedim Sıddık Ömer izin versin
Osman Ali çare bulsun Bu garip kul burda kalsın canım benim Can Ahmedim Bu garip kul burda ölsün canım benim Can Ahmedim
Bu eser Can Ahmed’im ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
