Köyü Menzili Medine Kokuyor

Şadan bir Menzil var bir beldede saadet eli Medine kokuyor sultanı var deva bin bir derde edası hali Medine kokuyor

Doyulmaz havasına suyuna ceddine çekmiş huyu huyuna zengin-fakir geliyor köyüne âlim-ümmi geliyor köyüne köyü Menzili Medine kokuyor

Yeli Medine kokuyor can hali canım Medine kokuyor yârin hali Medine kokuyor

Ol sultanın hilaldir kaşları Ahmedi binurillah bakışları Hüseyinîdir o nur bakışları muhacir ağırlar koğuşları ensari ağırlar koğuşları cah-ı mahfeli Medine kokuyor

Meclis-i aşk kurmuş mihrabında uşşak sürur bulur türabında zengin-fakir geda’dır babında ulema ili Medine kokuyor

İli Medine kokuyor can yeli canım Medine kokuyor yârin ili Medine kokuyor

Menzil-i sultanı gören gözler Medine-i Münevvere’yi özler kâfi gelmez anlatmakla sözler vasfı cemili medine kokuyor

Enva,
enva açmış bahçesinde çiçeği gülü medine kokuyor tatlı bir eda var lehçesinde Ahmedi dili Medine kokuyor

Gülü Medine kokuyor can dili canım Medine kokuyor yârin dili Medine kokuyor