Kelebek Kanadında Sevda

Kervanını sınırsız bir çöllerde kaybetmiş bir yolcu gibi koşuyorum,sanırsınız Safa ve Merve’de Hacer’im.Su arıyorum.Bir yanım ümit korku bir yanım ve kumlarda korumasız ağlıyor İsmail.Ay yüzlü gecelerin Nebisi,
Mekke alevlerinin Medine ufkuna vuran meşalesi,işaretin nakış nakış içimde.
Ömrüm hasretinin buruk gecesi.Harabedir bağrım yıkılmış hanede kelimelerim kesilmiş cümleyi saklamadadır,
yine en yeşil benim gözlerim,
o da seninle ahdimi aramamdandır.Düşsün üstümüze kar ya da yangınlar
ölümün üstüne saraylar kurduk cebimizde sonsuzluktan tohumlar.Örsünde güle dönüşen bir kaktüsün hasretini duyarım canım yanar pare pare ümmete,yüreğimi gür dev bir şelaleye açar.Sandıklar kutular izbe bir mezar dokunulmaz yapılan hatıran için öpülen koklanan kağıt tomarlar hayata sadece susar ve bakar.Kur’an duvardadır
önünde duvar arkada duvar.Sanırız tutulduk sonsuz bahara,dağınık derdimi sıkı sararım,derdim beni indirirse mezara şefaatte nasibim var sanırım.
Akabe’de altı yıldız Arafat’ta yangınlardan geçen sele dönmüştü.Güneş sönse fark etmezdi hiç kimse.Gönüller gönlünden nurla dolmuştu.Taif’ler Hendek’ler Huneyn günü,
acıları kucak kucak sarınca mekan ellerinde buldu yüzünü,boşlukta yükselen bir şükür sesi,senden seçti dünya en mutlu günü.Harabedir bağrım yıkılmış hanede kelimelerim kesilmiş cümleyi saklamadadır,
yine en yeşil benim gözlerim,
o da seninle ahdimi aramamdandır.Düşsün üstümüze kar ya da yangınlar
ölümün üstüne saraylar kurduk cebimizde sonsuzluktan tohumlar.Dizinde Medine sevinir,yüzünde gökler erdemi emzirir tarih avuçlarında soluğum taşları aşındıracak,arkamda yar siperli kale var.Sevgiler elimde saçaklanacak kıpırdıyor içimde beyaz sayfalar.Şimdi diyorum Mekke fethindeyim,kinlerini nereye saklayacaklar,sevinçli bir beklenti değil,saltanatın surlarını bu merhamet yıkacak,fetih günüyle hukuk burçlarının en yükseğindeyim.Gözlerde sulanır görüntüler,ayrılık ve Arafat.Hüzne lime lime dayanmaz yürek,ezilen insanlar dilsiz diyarlar,bu esenlik bildirisini için bilerek haksızlığa boyun bükmez olanlar,veda hutbesinden vuslat gelecek İncil’e Tevrat’a heva ettiler,Hayber’de Mute’de şifa okundan tadanlar
şimdi kıt’a kıt’a ölüm ihraç ederler.Artık uçaklar dolusu İnciller gelmez,uçaklar
İncil değil satırlarda ölüm kusan mermiler.Övünsün çağdaş dünya uzaya dolmuş yapıyor,
gezegenleri keşfedenler kapı komşularını arıyor,beton bahçe sağır surlar habersizsiniz neden,Ensar Muhacir gergefinde işlenen yürekleri bir kazanda eriten kardeşlikte sis bürüyor gözlerimi insanlar
ölüyor ayakta,yedi başlı ejderhaya dönen hayat diken üstünde yaşanmakta.Kaburganda hasır izi,hasıra altınlar hasret,ne okyanus senin kadar cömert ne damla senin kadar kanaatkar,örse düşen ter ölçü arıyor,üşüdükçe daraldıkça kıt’alar üstüme geliyor ipini koparmış kentler diz çökmüş soluk bekliyor akışlar.
Harabedir bağrım yıkılmış hanede kelimelerim kesilmiş cümleyi saklamadadır,
yine en yeşil benim gözlerim,
o da seninle ahdimi aramamdandır.Düşsün üstümüze kar ya da yangınlar
ölümün üstüne saraylar kurduk cebimizde sonsuzluktan tohumlar.Şimdi bana sabır düştü,bir de acıların harmonisi,zifiri karanlıkta ölçüp biçiyorum,sağlam olsun istiyorum gemimin güvertesi.