Çanakkale,
şüheda toprağında Kuşlar,
martılar uçar havasında Çamlık dağların cennet yuvasında Gelincikleri açar ovasında.
Yeşilin maviyle buluştuğu yerde Yedi düvelin göz koyup akıştığı yerde.
Mehmet oğlu Boz Ahmet adın Şehitleriyle anılır sülale namın Kudüs,
Edirne,
Çanakkale,Yemen İstiklal Savaşı,
Batı Cephesi Anadolu’nun örneği ocağın.
Anayım kalbime acılar yayıldı Ahmet’im acep yara mı aldı? Aziziye’yle Çanakkale ırak mı kaldı? Goygun yaranı sarmaya koşayım.
Yeşilin maviyle buluştuğu yerde Yedi düvelin göz koyup akıştığı yerde.
Ekinler rüzgarla selam dururken Zalım poyraz gıcım gıcım gıcılarken Ahmet’imin destanı yazıldı erken Sılaya haberin geldi beklerken.
Aziziye’den bir selam götürdün Çanakkale’nin toprağına düştün Kızıl kanların içine boyandın Ahh!..
Orda bende öleydim,
vatan sağolsun.
Yeşilin maviyle buluştuğu yerde Yedi düvelin göz koyup akıştığı yerde Ellerimle ördüğüm o kazağı Siperde giydin üşümedin demi? Zalim düvelin neydi bizle derdi? Yürekler dayanmaz bu ne kederdi? Aziziye dağlarına karlar indi Ahmet’in türküsü dolanır şimdi Kınalı guzum Çanakkale’deydi Filizlenen ölüm,
vatan içindi.
Yeşilin maviyle buluştuğu yerde Yedi düvelin göz koyup akıştığı yerde Ağlama anacım ağlama derken Vatan için canı feda ederken Son durakta buluşacağız derken Anan tüm haklarını helal etti.
Hıçkıra hıçkıra ağlayamadım Başıma karalar bağlayamadım Yüreğime dolan gözüm yaşımdın Cennette tahtın,
kutludur makamın.
Babanın;”Vatan sağ olsun”imanı Kardeşlerinin feryatı,
figanı Aziziye’nin ay yıldızlı nişanı Mübarek olsun şehitlik makamın.
Yeşilin maviyle buluştuğu yerde Yedi düvelin göz koyup akıştığı yerde Gurbanlar olam sarı Ahmed’ime Yanımda özlediğim yiğidime Yığılıp kalan tüm umutlarıma,
Düğününü seneye edemedim,
Damat urbasını giydiremedim,
Olacak kuzunu güdemedim,
Gurbanlar olam sarı Ahmed’ime Bende gelem senle ahiret yurduna! Yeşilin maviyle buluştuğu yerde Yedi düvelin göz koyup akıştığı yerde Ah Çanakkale!..
Ah Çanakkale!…
Bu eser Boz Ahmet'e Ağıt ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
