Rahibin Akıbeti

Günlerden Cum’a günüydü,
Abdülkadir
Geylani hazretleri cemaatiyle beraber dergâhtan camiye gidiyorlardı.
Bir ara yoluna bir grup Hristiyan başlarında bir rahip önüne geçti.
Rahip haykırdı= Dur Ya Abdülkadir,
Ya Gavs.
Abdülkadir
Geylani Hazretleri= Buyur ey rahip ne istiyorsun diye karşılık verir.
Rahip=Ya Abdülkadir görüyorum ki büyük saltanatın var,
etrafında binlerce cemaatin var ama buna rağmen niçin gerçekleri söylemiyorsunuz diye söyler.
Atından iner Abdülkadir
Geylani Hazretleri= Ey rahip sen ne demek istiyorsun diye söyler.
Rahip=Ya Abdülkadir
Ya Gavs bizim peygamberimiz İsa sizin peygamberinizden üstün olduğuna göre niçin bunu halktan gizliyorsunuz diye söyler.
Abdülkadir
Geylani Hazretleri bunun ispatı nedir diye sorar,
ey rahip Rahip bizim peygamberimiz ölüleri diriltirdi ama sizin peygamberinizin böyle bir mucizesi yoktur der.
Bunun üzerine Abdülkadir
Geylani Hazretleri bütün ihtişamıyla şöyle diyordu= Ey Rahip ben peygamber değilim yalnız peygamberim Hz.
Muhammed Mustafa (S.A.V.) efendimizin ümmetinden biriyim.
Peki ben böyle bir şey gerçekleştirirsem bizim peygamberimizin üstünlüğünü kabul edip müslüman olur musun der.
Rahip ve yanındaki Hristiyanlar birden şaşırırlar.
Ölüyü nasıl diriltirsin ya Abdülkadir der.
Bunun üzerine ey rahip bana bir mezar göster,
göster de gör Allahın Resulünün büyüklüğünü ve hep beraber bir mezarlığa giderler ve Ya Abdülkadir işte bu mezardakini tanıyorum bunu dirilt de göreyim der.
Alaylı bakışlarla Abdülkadir
Geylani Hazretlerine bakıyorlardı Hristiyanlar ve rahip.
Bunun üzerine ölünün başına gelen Abdülkadir
Geylani Hazretleri bir müddet düşündükten durduktan sonra Ey Âdemoğlu Allah’ın izniyle kalk ve diril diye söylendi ve o anda bir ihtişam ve bir ürperti yıllar
önce ölmüş toprak olmuş bir mevta toprağı yara yara dirilmiş mezarın üzerine oturmuştu.
Bu sahne karşısında müslümanlar ağlıyor,
Hristiyanlar ve rahip tir tir titriyorlardı,
şaşırmışlardı,
neye uğramışlardı düşünüyorlardı.
Bunun üzerine rahip can u gönülden şöyle seslenir= Ya Abdülkadir
Ya Gavs inandım inandım ki Hz.
Muhammed Mustafa en üstündür,
inandım diyordu inandım diyordu.
Müslüman olmam için ne gerek söyle söyle diyordu ve o anda kelime-i şehadet getirip Abdülkadir
Geylani Hazretlerinin dizlerinden aşağı yere yığılıp bayılıyordu.
Ardından
Hristiyanlar gelip teker teker müslüman oluyor,
o anda gözleri yaşlı bu keramet karşısında şaşıran Abdülkadir
Geylani Hazretleri şu açıklamayı yapar ve oradan ayrılırlar= Ey kardeşlerim bu kerametler bizim üstünlüğümüzü göstermez,
bu kerametler
Allah’ın kulları üzerinde bir rahmeti bir merhametidir.
Allah kullarını seviyor,
bir kulunun bile cehenneme girmesini istemiyor.
Öyleyse haydin namaza,
haydin Cum’a’ya,
haydin felaha,
haydin kurtuluşa,
huzura huzura huzura.