Gün olur ki mertliğin uğrar kahpe bir hınca; Namert bir el arkandan seni vurur kadınca; Bir gün sabrın tükenir silahını kapınca,
Haykırarak çıkarsın yurdunun dağlarına… Hayatin kamçısıyla sızar derinden kanlar,
Senin büyük derdinden başkaları ne anlar? Vicdanını Paris’e,
Moskova’ya satanlar,
Küfür diye bakarlar senin dualarına.
Atandan kalmış olan kılıcı iyi bile,
Onu bütün gücünle vuracaksın
çağında.
Savaş bunun tadını ey Türk sen bulamazsın,
Ne sevgili yanında,
ne baba ocağında.
Savaşmaktan kaçınır,
kim varsa alnı kara; Kan dökmeyi bilenler hükmeder topraklara… Kazanmanın sırrını bilmiyorsan git,
ara,
“Çanakkale” ufkunda,
“Sakarya” toprağında.
Siyasette muhabbet… Hepsi yalan palavra… Doğru sözü “Kül Tegin” kitabesinde ara… Lenin’den bahsederse karşında bir maskara,
Sadece bir tebessüm belirsin sadece dudağında.
Iztırabı kanına katta göz kırpmadan iç! Varsın gülsün ardından,
ne çıkar,
bir iki piç… Bu varlık dünyasında yalnız senin hiç mi hiç Bir şeyin olmayacak… Hatta mezar taşın da..
Bu eser Türk Gençliğine ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
