Azgın denizler misali kükreyip dalga dalga olup kıyıya vurdun Sonu gelmeyen heva heveslere haddini aştın gönül yine de uslanmadın Gönül gönül gönül gönül divane gönül Tevbeye tevbeye haydi gönül tevbeye Tevbeye tevbeye durma gönül tevbeye
Arttı meylin gitgide dünyalığa oyun oynuyormuş gibi eylendin Gafilâne duygulara yenildin âdemi değerleri birer birer yitirdin Gönül gönül gönül gönül divane gönül Tevbeye tevbeye haydi gönül tevbeye Tevbeye tevbeye durma gönül tevbeye
Vahşet ile ömrünü ziyan ettin sayılıyken gününü hep gün ettin Kalmadı belki tatmadığın zevkin yine de aradığın huzur bu diyemedin Gönül gönül gönül gönül divane gönül Tevbeye tevbeye haydi gönül tevbeye Tevbeye tevbeye durma gönül tevbeye
Bir an oturup tefekküre dalsan varoluş gayeni bir sorgulasan Bak kırılıyor hangi dalı tutsan ıslah olup o dostun ipine sarılmadın Gönül gönül gönül gönül divane gönül Tevbeye tevbeye haydi gönül tevbeye Tevbeye tevbeye durma gönül tevbeye
Bu eser Haydi Gönül ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
