Lüzum yok gurûba sitem etmeye,
Dolunayın nurlu siması yeter.
Karanlık dünyamı aydınlatmaya,
Yaldızlık kubbenin lambası yeter.
Hüzün yağsa gökten yağmur yerine,
İşlese ruhumun iliklerine,
Işık vermek için ümitlerime,
Gelecek sabahın ziyası yeter.
Ufuklar yutsa da güneşimizi,
Silinip kaybolsa gölgenin izi,
Uyku esir alsa gözlerimizi,
Gönlüme gecenin rüyası yeter.
Nasıl her gecenin sabahı varsa Ve nasıl her kışın sonu baharsa,
Hasret perde perde ruhumu sarsa,
Kavuşmak fikrinin hülyası yeter.
Bu eser Hülyası Yeter ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
