En şerefli diye hak müjdesi var Layıkıyla insan olunabilse İmanın ışığı daha da parlar
Mermerden duvarlar delinebilse..
Hayır olsun diye şafaklar atar Hayır şer güneşle beraber batar Hiç insan geçmişe matem mi tutar Kaybolan fırsatlar bulunabilse…
Bilinen acı şey tekrar tadılmaz
Bile bile yanlışlığa gidilmez
Aklın yolu birdir iki edilmez
Bir ortak noktaya gelinebilse..
İnsan kendini nara yakar mı? Kendi ettiğinden kendi bıkar mı? Akıl testisinden boş ses çıkar mı? Mana çeşmesinden dolunabilse!..
Gün doğar dağıtır duman mı kalır? Yahşinin yanında yaman mı kalır? Kavgaya çekişe zaman mı kalır? İlme tefekküre dalınabilse!…
Bahar yaza gebe sonbahar kışa Acıdır mevsimler geçerse boşa Beterin beteri gelir mi başa Olanlardan ibret alınabilse!…
Birisi hırçın der birisi zarif Her gelen getirir ayrı bir tarif Ebedi olurdu gerçeği tahrif Hakikat zamandan silinebilse!…
Sohbetten selamdan kaçılmaz asla Kin için sevdadan geçilmez asla Düşmanlığa kapı açılmaz asla Dostluğun kıymeti bilinebilse
Polatoğlu iki alem bütündür İkisini ma’mur eden metindir
Ölüm ne bitiştir ne de çetindir
İmanla Kur’an la ölünebilse!…
Bu eser Bilse ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
