Medine’den çıkanı eller Kerbela çölünde bekler
Fırat’ın şavkı vura vura.
Bir damla suyu haram ettiler.
Kuruyan yapış yapış dudaklardır
Kervan geçmez
çöl yastadır.
Kırılmış kolum kanadım yerde kumlar,
gökte bulutlar ağlar
Zalimin kılıcı başımda dönüyor yükseliyor her yerden ah anam acı feryatlar
Kuruyan yapış yapış dudaklardır
Kervan geçmez
çöl yastadır.
Acıdan
öfkeye bulanmış Zeyneb’in çığlıklarıdır
Her uzuvda bir acı,
kervan geçmez
çöl yastadır
Yapayalnızdı Hüseyin kanayan dudağıyla kızgın kumlara direnişin resmini çizdi gökyüzü Aynasında yansırken şehadet bir haykırış çığlığı arz-ı titretti Kuruyan yapış yapış dudaklardır
Kervan geçmez
çöl yastadır.
Zalim Yezid nasıl kıydın bu cana Can kurban Hüseyin’den akan kutlu kana Ey yiğidim Hüseyin’i ettiler
şehid Canımız feda sana ey ehl-i beyt Kuruyan yapış yapış dudaklardır
Kervan geçmez
çöl yastadır.
Bu eser Kervan Geçmez ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
