Zahida! Aç gözün,
sahraya bak da ibret al! Şu direksiz kubbe-i eyvana bak da ibret al.
Zikr-i Mevlâ ile her dem kalbini saf eyleyip,
Daim ayına-i dünyaya bak ta ibret al.
Arif isen çekme zerrece fenâ’nın mihnetin,
Herkesin
Yâr-ı Hûdâ’dır elbet verir kısmetin,
Görmek istersen
Cenab-ı Kibriya’nın hikmetin,
Her gün seher vakti kalk deryaya bak da ibret al.
Kande gitti,
geldiler; bunca dünyaya kahraman,
Bir birine fend edip onlarda oldu imtihan,
Yel götürdü tahtını hani sultan
Süleyman Aç gözünü devleti İskender’e bak da ibret al.
Derviş Yunus gel güvenme bu fena mihnetine,
Bu dünya bir ziıll-i hayat,
aldanma ziynetine,
Padişah olsa da derler er kişi niyetine,
Var musallada yatan mevtaya bak da ibret al.
Bu eser Zahida Aç Gözünü ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
