Minik Yüreğim

Senin gözlerin sevgiyle bakar O narin ellerin yüreğim yakar Lütfedip bir kez baksan yüzüme Dünyalar erir kalbime akar İslamiyet güneşinin ilk doğduğu yıllardı Peygamber Aleyhisselam Allah’ın kendisine emrettiği üzere Dini tebliğ etmek için çalışıyor,çabalıyordu Hz.Hatice annemiz ise bütün malını,mülkünü O’nun emrine vermişti Allah’ın dinine hizmet uğruna harcıyordu.
Bir gün Mekke’nin ileri gelenlerinin davet edildiği bir yemek verildi.
Onlar davete geldiler,sofranın başına kuruldular,yiyip,içiyorlardı.
Resulullah kendilerine bir şeyler anlatmak Allah’ın ayetlerinden okumak ve Peygamberliğinden haber vermek üzere fırsat kolluyordu.
Bir ara konuşmaya başladı,
Son ve Hak Peygamber olarak gönderildiğini ve yakınları olarak,
Bu konuda kendisine yardımcı olmaları gerektiğini anlattı Ve sözlerini bitirirken “İçinizde Bana yardımcı olacak yok mu ? ” diye sordu Allah’ın Resulü’nün bu sözüne bir tek,o sırada yedi yaşında olan ve Ziyafettekilere su dağıtan sıska bir çocuk cevap verdi “Ben varım Ya Rasulallah” Peygamber Aleyhisselam aynı soruyu tam üç kere sormasına rağmen Hazır bulunanlar arasında sadece o küçücük çocuğun sesi duyuldu “Ben varım Ya Rasulallah” “Ben varım Ya Rasulallah” O küçücük sıska su dağıtıcısı çocuk,
Allah’ın Aslanı İlim şehrinin kapısı Hz.Ali idi Ve hep O’nun yanında var oldu.
Seninle büyüttüm bu çocuk yüreği Sevgime sevgini kattım da geldim Hasrete dayanmaz ki minik yüreğim Canımı yoluna kattım da geldim Senin gözlerin sevgiyle bakar O narin ellerin yüreğim yakar Lütfedip bir kez baksan yüzüme Dünyalar erir kalbime akar