Bir arkadaş bulmak için hiç durmadan ararmış Dolaşırken bir başına gelmiş bir göl kıyısına Bir kurbağa çıkıvermiş birdenbire karşısına Aradığı dostu bulmuş bizim fare mutlu olmuş O günden sonraki her gün göle gidip geliyormuş Yine bir gün göle gitmiş kurbağayı görmek istemiş Fakat kurbağa yokmuş orda farecik epey beklemiş
Nihayet kurbağa sudan sudan çıkınca farecik birden demiş Nerde kaldın dostum beklettin beni yalandan
Hayır demiş kurbağa benim de-almam lazım suya benim de ihtiyacayım var Şu karnımı doyurmaya peki demiş bizim fare bir ip bulsak birkaç metre Bir ucundan sana bağlı bir ucu benim gövdeme Bu öneriye kurbağa tamam demiş lafsa buya Farecik ipi çekermiş kurbağa girince suya Kurbağa anlamış bunu görmek istermiş dostunu Çıkarmış hemencik sudan düşünmezmiş hiç sonunu Farecik göl kıyısındayken çaylak kuşu gelmiş birden Yakalamış fareciği kapıp götürüp yerinden Havalanmış çaylak geçeğe dikkatli bakın fareye Bir iple ucundan bağlı kurbağanın gövdesine Buyurmuş ki Mevlana’mız denk olsun dostluklarınız Farklı dünyaları olan dostluklara kanmayınız
Bu eser Tarla Faresi ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.