Sen tozlu yolların garip yolcusu Kaderin gayene uymaz Mehmedim Yaşamak uğrunda ekmek kaygusu Dizlerinde derman koymaz
Mehmedim Gurbetten,
yokluktan,
kederden yana Yaradan hepsini bol vermiş sana Kolların durmadan
çalışır amma Ellerin bol para saymaz
Mehmedim Mahzun gözlerinde biriken yaşlar
Sılayı andıkça akmaya başlar
Yatağın topraktır,
yastığın taşlar
Gözlerin uykuya doymaz
Mehmedim Ardıçlı dağlarda sökerken şafak Nasıl ki dalından düşer bir yaprak Senin de son göçün öyle olacak Ölürsen kimseler duymaz
Mehmedim
Bu eser Kimsesiz Mehmedlere ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
