Tevbe-128.
Le kad caeküm rasulüm min enfüsiküm azızün aleyhi ma anittüm harısun aleyküm bil mü’minıne raufür rahıym 129.
Fe in tevellev fe kul hasbiyallahü la ilahe illa hu aleyhi tevekkeltü ve hüve rabbül arşil azıym Tevbe-128 – Size kendi aranızdan
öyle bir Peygamber geldi ki zahmete uğramanız ona ağır gelir.
Kalbi üstünüze titrer,
müminlere karşı pek şefkatli ve merhametlidir.
[2,129.151; 3,164; 26,
215-217] 129 – Buna rağmen aldırmaz,
yüz çevirirlerse,
ey Resulüm! de ki “Allah bana yeter.
O’ndan başka tanrı yoktur.
Ben yalnız O’na dayanırım.
Çünkü O,
büyük Arş’ın,
muazzam hükümranlığın sahibidir.” Enbiya-105.
Ve le kad ketabna fiz zeburi mim ba’diz zikri ennel erda yerisüha ıbadiyas salihun 106.
İnne fı haza le belağal li kavmil abidın 107.
Ve ma erselnake illa rahmetel lil alemın Enbiya-105 – Şu kesindir ki Biz Zikrden (Tevrattan) sonra Zeburda da “Dünyaya salih kullarım varis olacaklar.
Dünya onlara kalacak” diye yazmışızdır.
106 – Bu Kur’ân’da da elbette Allah’a ibadet eden kimseler için bir mesaj vardır.
[7,128; 40,
51; 24,55] 107 – İşte bunun içindir ki ey Resulüm,
Biz seni bütün insanlar için sırf bir rahmet vesilesi olman için gönderdik.
Bu eser Tevbe Suresi 128-129 Enbiya Suresi 105-107 ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
