Efendim

Bırakıp gittin ya bizi biçare Ardından hep yetim kaldık Efendim Hasretle yüz sürdük bastığın yere Mum gibi eridik yandık Efendim

Yıllar oldu sen gideli buradan
Bir ezanı duymaz olduk Bilal’den Sesin gelmez iz belirmez
Hira’dan Yollarına baka kaldık Efendim Mum gibi eridik yandık Efendim

Duymamıştı ümmet öyle bir elem Yaslara büründü sanki tüm âlem Bu nasıl ayrılık nasıl bir özlem Gül yüzüne hasret kaldık Efendim Mum gibi eridik yandık Efendim

Yetimleri seni ararken gördük Öyle mahzundular ve boynu bükük Peşinden aç susuz çöllere düştük Mızrabınla inleyip yandık Efendim Mum gibi eridik yandık Efendim

Ardından kiminin söndü göz feri Kimi de terk edip gitti bu şehri Şimdi yüreklerde bir yangın yeri Alevler içinde kaldık Efendim Mum gibi eridik yandık Efendim

Bırakıp gittin şimdi yoksun burada Sensiz hayat neye yarar dünyada Nasip olsa keşke dar-ı ukbada Dualarda seni andık Efendim Mum gibi eridik yandık Efendim

Herkes suskun şimdi ne ses ne seda Yaktı gönülleri bu ansız veda Bir can değil bin can uğruna feda Izdırap içinde kaldık Efendim Mum gibi eridik yandık Efendim