Hülyalı Mevkilerde Geceler

Her zaman ayrı bir ışıkla tüter geceler,
Ruh o sessizlik içinde sonsuzu heceler.!

Aşanlar,
kendi serhaddini gecede aşar..
Ve insan bu ufkuyla hep ötelerde yaşar.


Gecede sessizlik huzuru besleyen şarkı; Budur bence karanlıkların ışıktan farkı..


Her gece kudret gök kapılarını aralar,
Bu büyülü mavilikte tüllenir veralar.


Renk,
şekil,
koku bütünüyle silinir gider; Gecede iç içedir havf-reca,
sevinç-keder.


Yer yer her yanda visal esintisi duyulur,
Ve duygular matkap salınmış gibi oyulur..


Anlar anlayan,
O her yerde Hazır ve Nazır,
Bir araya gelmiş gibidir
Masa ve Hızır..


Lahütun sinelere çarpan akislerinden,
Duyulur kul olmanın neş’esi ta derinden..


Leyliler mest ü mahmur,
dudaklarında kevser,
Gecede rüzgar vuslat kokularıyla eser.


Sıyrılır gönül varlığın dar hendesesinden,
Ve sonsuzluk besteleri sunar kendi sesinden..


Her yana büyüleyen bir uhrevilik siner,
Sonra ruhlara dalga dalga varidat iner.


Denizler gibi coşar,
köpürür duygular,
Ruh içini dökeceği tenha bir koy arar

Baş-ayak aynı yerde,
öper alnı seccade,
Budur insanı yakınlığa taşıyan cadde…