Söyleşürken Cebrâil ile kelâm Geldi Refref önüne verdi selâm Aldı ol şâh-ı cihânı ol zamân Sidre’den gitti ve götürdü hemân Bir fezâ oldu o demde rûnümâ Ne mekân var anda ne arz u semâ Kim,
ne hâlidir ne mâli ol mahal Akl ü fikr etmez o hâli fehmü hal Ref’ olup ol şâha yetmiş bin hicâb Nûr-i tevhîd açtı vechinden nikâb Her birisinden geçerken îlerû Emr olundu yâ Muhammed gel berû Âşikâre gördü Rabbül izzeti Âhiretde öyle görür ümmeti Dedi kim matlûb u maksûdun benem Sevdiğin cân ile mâbûdun benem Gece gündüz işleri isyân kamu Korkarım ki yerleri ola tamu Yâ İlâhî hazretinden hâcetim Bûdurur kim ola makbûl ümmetim Hak teâlâdan erişdi bir nidâ Yâ Muhammed ben sana kıldım atâ Ümmetini sana verdim ey Habîb Cennetimi anlara kıldım nasîb Zâtıma mir’ât edindim zâtını Bile yazdım adım ile adını Gel habîbim sana âşık olmuşam Cümle halkı sana bende kılmışam Ümmetin olduğumuz devlet yeter Hizmetin kıldığımız izzet yeter Yâ İlâhi saklagıl îmânımız Verelim îmân ile tâ cânımız Affedip isyânımız kıl rahmeti Ol habîbin yüzü suyu hürmeti Sana lâyık kullarınla hemdem et Ehl-i derdin sohbetine mahrem et Hem Süleymân-ı fakîre rahmet et Yoldaşın îmân makâmın cennet et Yâ İlâhi kılma bizi dâllîn Bu duâya cümleniz deyin âmîn Ümmetinden râzı olsun ol muîn Rahmetullâhi aleyhim ecmâîn
Bu eser Mevlid Bahri ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
