Şol can ki Seni duydu,
tende ne karar etsin Aşkına düşen aşık,
derdine yanar dün gün Vaslındır ana derman,
hekim ne tımar etsin Aşkın ezeli Hacem,
yoklukta komuş varın Bu remzi duyan aşık,
yokluğu şikar etsin Sen bir gani sultansın,
canlar içinde cansın
Vasfın kaleme gelmez,
dil kanda şümar etsin Gerçek Şaha kul olan,
gönlünü Sana veren Seni kendinde bulan,
kanceru sefer etsin Bu çeşniyi tadana,
kim ne vereler kana Derdine düşen cana,
hekim ne tımar etsin Bu sırrı duyan kani,
ger aşık ise canı Açıldı gevher kanı,
alana haber etsin Çün aşkın ola emelim,
sürüle gönülden gamım Vaslına eren bir dem,
bin canı nisar etsin İmdi ki Yunus kalmış Hazret’e yüzü kara Bir nesnesi yok müflis,
neyile bazar etsin
Bu eser Şol Göz ki Seni Gördü ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.