Ey Keman Ebru Görürsün

Ey kemân-ebrû görürsün âh ü feryâdım beni Nâr-ı hasretinde yakdı zâr-ı mutâdım beni Al giyüp elvân-nakış dilbâz-ı dildâr mihr-veş Seyr-i sevda sahrâsına atdı üstâdım beni Bir kemân-bâz cilve-endâz zülf-i yelbâz nev-civân Bend edüp îcâd-ı aşka tarz-ı îcâdım beni Bir kamer-tal’at güneş-veş aldı aklım âl ile Sevdâ-yı zülfüne saldı baht-ı isʻâdım beni LUTFİYA dârü’l-emân Mansûr-veş dârdır bize Şâd eder yâr derdi ile dil-i nâ-şâdım beni