Bir havâr eyleyin ilden illere Gönül ravzasından civânım gitdi Bir âteş-i cân-sûz düşdü dillere La’l ü mercân ebrû-kemânım gitdi Gülistân-ı dilden güller döküldü Yâr yolunda yandım kaddim büküldü Sahrâ-yı sîneme âteş ekildi Güneş-veş server-i hûbânım gitdi Meyân-ı kāmetde zerrîn kemeri Güzeller içinde kudret kameri Bahr-i meârifde hikmet güheri Şeb-i vuslat mâh-i tâbânım gitdi Gitdi o yâr ile ülfetin çâğı Gülbe-i vuslatın söndü çırâğı Âteş almış gönül yokdur durâğı Taht-ı dilden mîr-i dîvânım gitdi Yıkıldı eflâkin gönül kubbesi Yıkıldı kalmadı zerre habbesi Âteş düşdü yandı felek cübbesi Seâdet bahş eder zemânım gitdi Dağlasun dilleri dâğ-ı derûnum Derûnumda yanar nâr-ı füzûnum Şîr-i kahrın pençesinde zebûnum Vâveylâdır dâru’l-emânım gitdi Gülşen serâları düşman bürüdü Kılınçlar kırıldı kollar
çürüdü Erler yüreğinde yağlar eridi Derdim azdı elden dermânım gitdi LUTFİYA sen kesme ümîd Hudâ’dan Ayırma gönlünü nûr-i hüdâ’dan “Lâ taknetû” gelür yine sadâdan Sen zannetme rahm-i Rahmân’ım gitdi
Bu eser Bir Havar Eyleyin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
