Heyûlân nûr-i Hudâ şems-i seâdet ebedî Ey hidâyet güneşi nâşir-i feyz-i Samedî Yevm-i mahşerde olan enbiyânın müstenedi Ehl-i tevhîd olanın rûz-i cezâ mu’temedi Sendedir
ümmet-i merhûmenin afv-i senedi Meded ey kāfile-sâlâr-ı rusül huz bi-yedî Dür-i deryâ-yı seâdet sana kıymet mi yeter Mihr-i vâlâ-yı hidâyet sana himmet mi yeter Kerem-i zât-ı Kerîm devlete devlet mi yeter Rahmeten li’l-âlemîn Ahmed’e hurmet mi yeter Memdûh-i hazret-i Hak sana muhabbet mi yeter Meded ey kāfile-sâlâr-ı rusül huz bi-yedî Kütüb-i münzelesinde seni medh etdi Hudâ Kendi nûrun kabz edüp habîbim ol dedi Hudâ Habib-i Kibriya’sın âleme doldu bu nidâ Server-i enbiyâ ser-defter-i dîvân-ı hüdâ Neyyir-i a’zam-ı eflâk-i şefa’at mededâ Meded ey kāfile-sâlâr-ı rusül huz bi-yedî Muktedâ eyledi Hak Mescid-i Aksa’da seni Enbiyâ zümresine Leyle-i Esra’da seni Zikr edüp hazret-i Hak mele-i alâda seni Mihmân eyledi Hudâ sadr-ı “Ev ednâ”da seni Gösterüp melekûte rutbe-i ulyâda seni Meded ey kāfile-sâlar-ı rusül huz bi-yedî Ey kerem-şân keremin bahrine kenâr mı olur Keremin sahrâsı âlemde nihâyet mi bulur Sarf olsa bahr-i kerem katresi noksân mı olur Şevket-i şefâʻatin mecme-i mahşeri alur Enbiya ümem ile hep livâ-i hamde gelür Meded ey kāfile-sâlâr-ı rusül huz bi-yedî Senden istirhâm eder bây u gedâ her dü-serâ Keremin ma’deni dergâhı kadîmî fukarâ Dâim istimdâd eder cân ile senden küberâ Vücudun mevcûduna oldu bu cerâ mâ-cerâ Sebeb-i hilkat-i mahlûk-ı Hudâ nûr-i verâ Meded ey kāfile-sâlâr-ı rusül huz bi-yedî “Kābe kavseyni ev edna”da o dem zât-ı Celîl “Üdnü minnî” tâcını verdi sana nûr-i Cemîl O tâc oldu hidâyet zümresine şem’-i sebîl Denilir mi sana ümmet olana zâd-ı kalîl Keremin gözlemede LUTFÎ kulun abd-i alîl Meded ey kāfile-sâlâr-ı rusül huz bi-yedî
Bu eser Heyulan Nuri Huda ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
