Cân u,
tenden geçüben gel azm-i cânân edelim.
Ten nedir dostun yolunda,
ben onu terk etmeyem ,
Dost cemâlin görmeğe,
gel cânı kurbân edelim.
Bu fenâ-ender-fenâyı terk edelim dost için,
Öz bekâ-ender-bekâ mülkünde cevlân edelim.
Âsitân-ı mürşidin gel,
kıble-i cân kılalım,
O şeh-i şahlar
şâhın,
gel biz de mihmân edelim.
Gel beri dağılmayalım katre-i bârân gibi,
Cem olup deryalayın gel kasd-ı umman edelim.
Ben onun aşkı şarâbın içmişim her dem-be-dem,
Dost cemâlin görmeğe gel Arş-ı ( Rahman ) edelim.
Bu zaîf Yunus’a çünkü bile yoldaş olmadın,
Ey gönül ol şâhî gel taht-ı ( Süleymân ) olalım.
Bu eser Ey Gönül Bize Kerem Kıl ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
