Biz bizi bilmez idik bizi kendinden eyledi Eşkere kıldı bizi kendin pinhan eyledi Biz bile pinhân idik gayrı sen ü ben idik Mutlak bî-gümân idik hem bî-gümân eyledi Toprağı kadarlardı sûreti hat bağladı Durgurdu dört âleti adın insân eyledi Çün yarattı Âdem’i bile idik biz kamu Bu kamu hâs u âmu bir madenden eyledi Asl-ı madende idik kaygısız ganî idik Ol bî nişân cihânda şöyle revân eyledi Görgil Çalap fazlını yıkmaz
âsî gönlünü Bin bin kerem lutf ile ol tercüman eyledi Kamu bir yere gider kimse nicesi yiter İki birdir bir biter gör bir neden eyledi Çün nefs oldu havale dağıldık değme yola Tatlı oldu nevâle ol sen ü ben eyledi Ne sen ü ben ne filan ne tutar ise yalan Dünya çirkine kalan işin gümân eyledi Âdem’den buna değin ne ki gedâ var ne bay Giymek ile yemeği bir taneden eyledi Elest’te bile idik göz açtık “Belî” dedik Yunus ile gayrını kamu birden eyledi
Bu eser Biz Bizi Bilmez İdik ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
