Yine Bu Badı Nevbahar

Yine bu bâd-ı nevbahâr hoş nev ile esdi yine Yine kışın soğukluğu fuzûlluğun kesti yine Yine rahmeti bî-kıyâs yine işret oldu demsâz Yine geldi bu yeni yaz kutlu kadem bastı yine Yine yeni hazîneden yine hil’ât giydi cihân Yine verildi yeni cân ot u ağaç sesti yine Ölmüş idi ot u şecel dirilüben geri biter Müşriklere nükte yiter var eyledi nesli yine Yine sahra vü merg-zâr hoş akar esrük bu sular Cihânlara saçtı nisâr cúmle âlem dostu yine Yine yer yüzü donanıp kat kat olup renge batıp Bülbül güle karşı ötüp cân budağa astı yine Sözüm degil yaz kış için geldi maşûka iş için Oldu yine bağışlamak pâdişahın kasdı yine Yine Yunus baştan
çıkıp ar u namusu yıkıp Âşıkların cur’asından ulu kadeh içti yine