Denizler Olsa Bir Kadeh

İniltimi yenemezim gözüm yaşı dinmez benim Uş yine Mansûr kadehin maşûka sundu elime Dört yanımdan od urdular kimse hâlim bilmez benim Yana yana kül oluban sen maşûkanın yoluna Günde bin kez yanar isem dosttan yüzüm dönmez benim Cânım aşkın külüngüne Ferhâd olup tuttum başım Dâim taşları keserim Şîrîn’im hiç sormaz benim Gel varalım bizim ile ta giresin bahçelere Mamûr olmuş bostanlarım ağyâr gülüm dermez benim Bizim ilin bahçeleri durmaz
öter bülbülleri Açılmış taze gülleri gülistânım solmaz benim Yunus aydur ey sultânım aşk oduna yandı cânım Versen eğer dermânının ayruk cânım ölmez benim