Zuhûr-u kâinâtın ma’denîsin yâ Rasûlallah Rumûz-u Künt-ü kenz’in mahzenîsin yâ Rasûlallah Beşer denen bu âlemde senin sûretle şahsındır
Hakîkatta hüviyette değilsin yâ Rasûlallah Vücûdun cümle mevcûdâtı nice câmi olduysa Dahî ilmin muhît oldu kamûsun yâ Rasûlallah Dehânın menba-i esrâr ilm-i men ledünnîdir Hakâyık ilminin sen mahremîsin yâ Rasûlallah Ne kim geldi cihâna hem dahî her kim geliserdir
İçinde cümlenin ser-askerîsin yâ Rasûlallah Cihân bağında insan bir şecerdir gayriler yaprak Nebîler meyvedir,
sen zübdesisin yâ Rasûlallah Şefâat kılmasan varlık Niyâzî’yi yoğ ederdi Vücûdu zahmının sen merhemîsin yâ Rasûlallah
Bu eser Zuhuru Kainatın Madenisin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
