Var Dert İle Yan Yürü

Var dert ile yan yürü dermâna erişince Aşk ile kulluk eyle sultâna erişince Sular gibi seyreyleye bir yerde karâr etme Alçaklara ak yükü ummana erişince Gayet hôr u hâkir ol başta Halîl olasın
İsmâil gibi sen de kurbâna erişince Eyyûb’layın sabr eyle Yakûb’layın çok ağla Yûsuf-sıfat sen dahi Ken’ân’a erişince Yûsuf’um pazara geldim Mansûr’um bu dâra geldim Arslanım şikâra geldim velakin yatağım onda Bülbülüm uş öte geldim dilde menşûr tuta geldim Bunda müsküm sata geldim geyiğim otlağım onda Kim ne bilir ben ne kuşum şol ay yüzlü yâre tuşum Ezelîden sehoşum ben içmişim ayağım onda Deliyim pendi tutmazam değme yere ben gitmezem İş bu sözü işitmezem tutmuşum kulağım onda Sır sözü eşkere olmaz onda od yanar belirmez
Dün ü gün yanar söyünmez bu benim çerağım onda Ben bu mülke ta’lîm hem yedi kez cevlân urdum Muhammed nûrunu gördüm bu benim mekânım onda Yûnus bu fikrete daldı hep cihânı arda saldı Vallahi hoş lezzet aldı tatmışım dimağım onda