İsteme

Dünyâ fânî ahret gerçek Geçici kârı isteme Gül bahçesinde gezerek Çalıyı hârı isteme Dinle değil isen sağır Gönlünü aşk ile yoğur Dünyânın yükü pek ağır Âkilsen bârı isteme Diler isen gel gülşene Aç gözünü bak rûşene Kıymet vererek şol “men” e Cahîmde nârı isteme Sözlerini güzel söyle Yolda yükü hafif eyle Oyalanıp dünyâ ile Fânîyi dârı isteme İmtihan çün yarttı Rabb Geçicidir lezzeti hep Böyle dedi nâs’ı elbâb Elmayı narı isteme Mustakîm ol yoldan çıkma Dünyâ lânetlidir bakma Ahir virâne olacak Kasabay şâr’ı isteme Yunûsî karıl mânâ’ya Sakın girişme davâ’ya Azmi gayret et ulyâ’ya Gel dünyay zûr’ı isteme