Annem

Ağlayarak geldiğim şu dünya da gördüğüm ilk melek Tebessümünde gök yüzü ellerinde iz ve ter Nur yüzünde sihir ve nem bende ki bitik beden O güzel dudaklarındır
şehadeti zikreden Çilekeş anam göz yaşlarınla sulandım çiçek olarak açtığım göz kapaklarında kuraklık bıraktım Helâl sütünle besledin bu nankörü Nefsim şeytanla bir olur bu kara gözümü kan bürür Bana cennet haram sana asi olduğum süre Hadislerle mevcut sünnet peşinde koşturur ümmet Rabbim Kur’an-ı Kerimde analara yer ver Ben seni çok seviyorum anne sen de sev beni Sırtıma yükle dertleri yeter ki sen yorulma Bana dua et anam ama şer okuma Eğer üzecekse seni kelâmım susar konuşmam Peygamberim elimden tutsun sende tut kolumdan
Saçlarına ak düşmüş annem Yüzünde yılların izi annem Yerini kimse tutamaz annem Cennet ayağının altında annem Saçlarına kar yağmış annem Yüzünde bir nur doğmuş annem Ben sensiz ne yaparım annem Hakkını nasıl öderim annem Bu mektup mürekkeple değil göz yaşım ile yazıldı Bu fakir yetim yüreğim senin aşkın ile sarıldı Barındı karanlıklara yarasalara yar oldu Sen merhem oldukça bana yara açan yar oldu İlk baharımı yaşamadan son baharda döküldüm İçim içimi yiyor korkarım ağlamaktan
ölürüm İlk elinde ağladım Ve bir kelamı ağırladım Bir sevabı aradım ben ilk seninle tanıştım Hislerimle barışık nefsimle savaştayım Sende gidersen annem başımı kime yaslayayım Bir güvercin harp meydanında sevgi bulmaz
Onca insanlar gelir hiç biri bu eli tutmaz
Tövbem ıslak gözyaşlarım ile yazılı bir amel Paramparça bir kalp anılarımda iz var hep Gönlüme güneşsin toprağıma yağmursun Rabbim bizi havz-u kevser’inde buluştursun