Levh-i gönülden gayrının a canım nakşını hep bozupdurur Gör aşık nider ten ü canı dün ü gün anı ister anı Gel gör anı sevenleri a canım dü cihandan bezüpdürür Yer gök dahi olunmadan “Kalu Bela” söylenmeden Kendü cemalin görmeğe a canım gözgü bizi düzüpdürür Bu Eşrefoğlu Rumi’yi aşk deryasının mevcleri Taştan taşa çala çala a canım mahveyleyüp ezüpdürür
