Ey Gönül Sabret Bu Dehrin Gamı Gavgası Geçer

Ey gönül sabr et bu dehrin gamı gavgâsı geçer Bir gün âsûde olur bu demi davası geçer

Bu cihan bülbüllerinin gülüne etme heves Bozulur revnakı ol gonca-i hamrâsı geçer

Bu cihan hûblarının vuslatına can verenin Erişir vakt-i hazan aşk ile sevdası geçer

Söylenir dillerde bir Mecnûn u Leylâ her zaman Günde yüz bin nice Mecnûn ile Leylâ’sı geçer

Sarihin şerh ettiği gör bir tecellî Turudur Kim bilir kim nice bin Tûr ile Musa’sı geçer