Ağlar Yakup

Ben bir Yakub idim,
kendi halimde yar yar yar,
Mevla’nın kelamı vardı dilimde,
Kaybettim Yusuf’u Kenan ilinde yar yar yar Ağlar Yakub Ağlar Yusuf’um Diye Gitti De Gelmedi Vah Yavrum Niye

Ârif ol âyine-i insâna bak Anda nûr-ı Hazret-i Rahmân’a bak Ahseni Sûrette Âdemi halk eyleyen Şibh-i misl-i olmaya sultana bak Ko harâbât ehlinin vîrânlığın Anda muda kenz-i bî-pâyâna bak.


Yusuf’um Hocada Okumaz Oldu yar yar yar Onun Bülbül Dili Şakımaz Oldu Alnındaki Nuru Berk Urmaz Oldu yar yar yar Ağlar Yakub Ağlar Yusuf’um Diye Gitti De Gelmedi Vah Yavrum Niye

Keşf olunca sırr-ı tahbib-i Habib Terk-i Gılman et yeter Vildana bak Firkat ehline yeter kıldın nazar Aç gözün vasıl olan yarana bak Geç Hüdai suret-i manayı gör Katreyi ko lucce-i ummana bak

Yusuf’u Götürdüler Ölüm Kastine yar yar yar Attılar Kuyuya Başı Üstüne İhlas İle Çıktı Suyun yüzüne yar yar yar Ağlar Yakub Ağlar Yusuf’um Diye Gitti De Gelmedi Vah Yavrum Niye