Söndürme öz elinle yandırdığın çerâğı Uymuş cünûna gönlüm ebruna der meh-i nev Ne i’tibâr ana kim seçmez karadan ağı Kaddin gamında servin sormağa za’f-i hâlin Gül-zârdan kesilmez
ırmakların ayağı Dür tek dişin sözünü her dem işitmek ister Bahrın müdâm anun’çin sâhildedir kulağı Zülfü siyeh sanemler olmuş senin esîrin Aşkında her birinin öz zülfü boynu bağı Ger müşg derse âşık ol bûy-i zülfe sâkî Tünd olma bir kadeh ver ter eylesin dimağı Devran havâdisinden yok bakimiz Fuzûlî Dârü’l-emânımızdır mey-hâneler bucağı
Bu eser Merhem Koyup Onarma ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
