Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevlanın ismi vardı dilimde Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde,
ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Yusuf’um hocada okumaz oldu onun bülbül dili şakımaz oldu Alnındaki nuru parlamaz oldu ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Akardı Yakub’un gözünün yaşı,
ah ettikçe eritir demiri tuncu Yusuf’u kuyuya attı kardeşi,
ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Attılar kuyuya şehit kastına Cebrail yetişti Mevla dostuna İhlas ile çıktı suyun üstüne ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Yusuf’un gömleğin alkan ettiler kurtlar yedi diye bühtan ettiler
Yusuf’u götürüp bilmem nettiler ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Kenan’ın kurtları toplanıp geldi biz yemedik diye içtiler andı Yakup’un feryadı Arşa dayandı ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Bu eser Ağlar Yakup ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
