Ben Bir Yakup İdim

Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın zikiri vardır dilimde Kaybettim Yusuf’u Kenan ilinde ağlar Yakup ağlar Yusuf’um deyu deyu Ağlar Yakup ağlar Yusuf’um deyu gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Yusuf’u attılar şehit kastına Cebrail yetişti Mevla/Allah dostuna İhlâs ile çıktı suyun üstüne ağlar Yakup ağlar Yusuf’um deyu deyu Ağlar Yakup ağlar Yusuf’um deyu gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Bir dertli bulsam da derdimi yansam yandım hasretine bağrımı dağlasam Yakup’un ahını Yusuf’a yansam ağlar Yakup ağlar Yusuf’um deyu deyu Ağlar Yakup ağlar Yusuf’um deyu gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Ah aman ah aman seninle dost idik noldu aman medet aman aman Gülüm aman aman nahrel aman aman Efendim aman Aşkın meyine pervane geldim dostlar bağına/şahın yanına yanmaya geldim Şems-i Tebrizi gördün yakını ağlar içinde yanmaya/kalmaya geldim