Gönül Nûr-i cemâlinden Habibim bir ziyâ ister,
Gözün Hâk-ı rehinden ey Tâbîbim tûtiyâ ister.
Safây-ı sineme zulmet veren; jeng-i günâhımdır
Aman ey kân-ı ihsân zulmeti kalbim cilâ ister.
Yetiş imdâde ey şâh-i Risâlet,
rûz-i mahşerde,
Ki derdi bîdevây-ı mâ’siyet senden şifâ ister.
Ne âb-ı dîdeden rahat,
ne âh-ı sineden imdâd.
Benim bâr-ı günahım lutf-u şâh-ı enbiyâ ister.
Sarıldım dâmen-i ihsânına ey şâfiî ümmet,
Dahîlek yâ Muhammed,
hasta cânım bir şifa ister.
Gül-i ruhsârına meftûn olanlar
şüphesiz sensiz Ne Mülk-ü mâl-ü câh ister,
ne de zevk-u safa ister.
Nola bir kere şâd olsa cemal-i bâ kemâlinle,
Ki kemter bendeniz Es’ad sana olmak fedâ ister.
Bu eser Gönül Nuri Cemalinden ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
