Bunca zamandır uyudun,
kanmadın; Çekmediğin kalmadı,
uslanmadın.
Çiğnediler yurdunu baştan başa,
Sen yine bir kerre kımıldanmadın! Ninni değil dinlediğin velvele… Kükreyerek akmada müstakbele Bir ebedî sel ki zamandır adı; Haydi katıl sen de bu coşkun sele.
Dehşet-i maziyi getir yâdına; Kimse yetişmez yarın imdadına.
Merhametin yok diyelim nefsine; Merhamet etmez misin evlâdına? Ey koca Şark,
ey ebedî meskenet! Sen de kımıldanmaya bir niyyet et.
Korkuyorum Garb’ın elinden yarın,
Kalmayacak çekmediğin mel’anet.
Bu eser Uyan ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
