Kumdan ayın on dördü bir öksüz çıkıverdi Lakin o ne hüsrandı ki hissetmedi gözler
Kaç bin senedir hâlbuki bekleşmedelerdi Nerden görecekler göremezlerdi tabi Bir kere zuhur ettiği çöl en sapa yerdi Bir kere de ma’mure-i dünya o zamanlar
Buhranlar içindeydi bugünden de beterdi Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta Dişsiz mi bir insan onu kardeşleri yerdi Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin Salgındı bugün Şark’ı yıkan tefrika derdi Derken büyümüş kırkına gelmişti ki öksüz Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi Bir nefhada kurtardı insanlığı o masum Bir hamlede kayserleri kisraları serdi Aczin ki,
ezilmekti bütün hakkı,
dirildi Zulmün ki,
zeval akılına gelmezdi,
geberdi Âlemlere rahmetti evet şer-i mübini Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi Dünya neye sahipse onun vergisidir hep Medyun O’na cemiyeti medyun O’na ferdi Medyundur o masuma bütün bir beşeriyyet Ya Rab! Ya Rab! Bizi mahşerde bu ikrar ile haşret
Bu eser Bir Gece ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
