Şol Cennetin Irmakları

Şol cennetin ırmakları akar Allah deyu deyu Çıkmış İslam bülbülleri öter Allah deyu deyu

Sallanır Tuba dalları Kur’an okur hem dilleri Cennet bağının gülleri kokar Allah deyu deyu

Kimler yeyip kimler içer hep melekler rahmet saçar İdris Nebi hulle biçer diker Allah deyu deyu

Neyleyim güneşi ayı önümde var nurdan kuyu Kevser ırmağından suyu içsem Allah deyu deyu

Ey âlemleri var eden gönül ayrılmıyor senden Ben bu candan ben bu tenden geçsem/geçtim Allah deyu deyu

Keşfolur yetmiş bin perde kulunu bırakmaz darda Uyuma kalk seherlerde yalvar Allah deyu deyu

Aydan aydındır yüzleri şekerden tatlı sözleri Cennette huri kızları gezer Allah deyu deyu

Hep nurdandır direkleri gümüştendir yaprakları Uzadıkça budakları biter Allah deyu deyu

Yâre gönül bağlar oldum yüreğimi dağlar oldum Bülbül gibi çağlar oldum coştum Allah deyu deyu

Hakka âşık olan kişi akar gözlerinin yaşı Pürnur olur içi dışı söyler
Allah deyu deyu